نوشته شده توسط <-BlogAuthor-> :: جمعه 03 شهریور 1391
عواقب درمان نكردن لجبازي كودكان در بزرگسالي
جهانگير كرمي اظهار كرد: درمان نكردن لجبازي در كودكان زمينه‌هاي پرخاشگري و اضطراب در دوره نوجواني را افزايش مي‌دهد.وي افزود: لجبازي كودكان به صورت مقابله جويي با منابع قدرت مانند پدر و مادر خود را نشان مي‌دهد، به نحوي كه معمولا كودكان خواسته والدين را انجام نمي‌دهند يا به نوعي برخواسته خود پافشاري كرده و يا عمدا كاري مي‌كنند كه مي دانند باعث ناراحتي آنها مي‌شود.وي با اشاره به اين‌كه لجبازي كودكان در بعضي از سنين مانند سه سالگي جزء رشد طبيعي محسوب مي‌شود، افزود: در اين شرايط كودك با لجبازي مي‌خواهد اعلام استقلال و موجوديت كند، ولي در صورتي كه شدت آن بيش از حد انتظار باشد، نشان‌دهنده يك اختلال است.
كرمي گفت: لجبازي در صورتي كه باعث به هم زدن روابط با والدين شود و يا تنش و استرس زيادي را ايجاد كند به عنوان اختلال در نظر گرفته مي‌شود.وي افزود: والدين با رفتارهايي كه دارند و تاثيري كه بر رفتار بد كودك مي‌گذارند و باعث تقويت اين رفتارها مي شوند، در تشديد لجبازي كودكان تاثير مي‌گذارند.اين روانشناس اظهار داشت: هنگامي كه كودك با لجبازي خود كاري كند كه والدين به خواسته‌هاي او تن در دهند اين باعث مي‌شود كه كودك ياد بگيرد در برابر " نه " گفتن والدين مقاومت و لجبازي داشته باشد تا هر زمان ديگري، به خواسته هاي منطقي يا غيرمنطقي خود برسد.
وي با تاكيد بر اين‌كه بايد والدين در برابر خواسته‌هاي غيرمنطقي كودكان خود " نه " گفتن منطقي و قاطعانه را تمرين كنند، ادامه داد: اگر رفتار لجبازي و پرخاشگري كودك به طول انجامد مطمئنا در بزرگسالي به ويژه دوران نوجواني، فرد دچار اضطراب، مشكلات پرخطر و پرخاشگري شده و ممكن است عارضه‌هاي دوري از خانواده و يا فرار خانواده را از روي تمايل تجربه كند.كرمي با بيان اين كه بايد با خانواده درماني اين رفتارها را تغيير داد، گفت: در گام اول بايد والدين ياد بگيرند كه چگونه با كودك خود و نحوه برخورد با لجبازي او قدم بردارند، چرا كه اگر اين گونه نشود در دوره نوجواني بايد به درمان‌هاي مشاوره درماني و رفع تنش خانوادگي روي آورند و وقت زيادي را براي اين قضيه به كار گيرند.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید