خدایا!چیزی بگویم؟
از حرفم دلگیر نشو...قول می دهی؟
خانه برایم از مسجد هم امن تر است...
احساس آرامشی که در خانه دارم در مسجد ندارم...
تو خود همه جا هستی...همه جا...اما خدایا!تو در قلب های همه نیستی...
خیلی از ما آدم ها تو را نمی بینیم...حضورت...نگاهت را... نمی بینیم...
مسجد خانه ی تو است اما چه سود وقتی تو در خانه ی قلبمان نباشی؟
جایی که آدم ها صاحب آن شده اند...هرگاه بخواهند درش را می گشایند
وهر گاه بخواهند می بندند...
پر از هراس می شود آدم...وقتی یاد تو در خانه ی تو نباشد...